Veel te lang niet hier geschreven. 't Komt er niet van. Ik twitter wel, want daar hoef ik niet zo lang over na te denken. Dat is gewoon het neerplempen van een oprisping, of even kort reageren op berichtjes van anderen die langskomen. Hier vind ik dat een stukje één thema moet hebben en dat ik daar meer dan één regel aan moet kunnen besteden. En dat het ook nog een beetje interessant moet zijn voor iemand anders. Pfff.
Da's dan een verschil tussen het ouderwetse bloggen en het alweer bijna ouderwetse Twitter. En dan spreek ik ook nog wel eens mensen die helemaal niks met computers en internet hebben. Echt waar. Mijn schoonmoeder verzuchtte dat het op de radio voortdurend over Twitter gaat en is van mening dat internet de mensen eenzaam maakt. Heeft vorig jaar misschien iets te goed naar de koningin geluisterd. Dit jaar kon ze dat niet, want toen zaten wij net in de weg met een ovenschotel die door haar traag opwarmende oven iets later dan gepland op tafel stond.
Misschien maakt internet de mensen die niet internetten wel eenzaam. Zo bedoelde schoonmoeder het niet, maar zo zou het wel kunnen zijn. Dat steeds meer mensen contact houden via internet en zij daar buiten staat. Dat is ook mijn moeders grief, hoewel ze op zich veel positiever tegenover computers staat dan mijn schoonmoeder. Al zeker tien jaar roept ze af en toe dat ze ook een computer zou willen om mee te mailen met haar kinderen. Het is er bij haar nooit van gekomen omdat ze bang is dat ze op tilt slaat bij het idee dat het apparaat misschien wel enge dingen gaat doen als ze op het verkeerde knopje drukt, of te lang op het goede knopje drukt. Een paar keer stond er een computer klaar, compleet geïnstalleerd, om naar haar gebracht te worden en belde ze op het laatste moment af: 'Toch maar niet, ik kan het niet aan.'
En dus komen we zo nu en dan bij mijn schoonmoeder een schaal in de trage oven schuiven en bellen we geregeld met beide moeders hoe het gaat, omdat we niet echt bij elkaar om de hoek wonen. Dankzij internet kunnen we als kinderen sneller reageren als onze moeder extra zorg nodig heeft en houden we elkaar op de hoogte via een speciaal 'moederblog'. Een vrouw in haar directe omgeving leest mee en onderneemt direct actie zodra we op het blog aangeven dat dat nodig kan zijn. Zo is internet een van de factoren die eraan bijdragen dat onze moeder nog steeds zelfstandig in haar flat kan wonen zonder te verkommeren.
27 december 2010
Van oude mensen en de dingen die aan hen voorbij gaan
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
Berichten
5 reacties:
En toch denk ik dat het echt zo is. Dat internet veel oudere mensen buitensluit. Let er maar eens op hoe vaak er op de tv of op de radio gezegd wordt: voor meer informatie ga naar www... en dan volgt het adres.
Wat dus gewoon betekent dat al die ouderen, die geen computer hebben, om wat voor reden dan ook, die 'meer informatie' dus niet kunnen krijgen.
En daarnaast horen ze om zich heen van anderen die wel internetten of via hun kinderen dat er van alles en nog wat wordt uitgewisseld via het internet.
Ik kan me dus best voorstellen dat ze zich buitengesloten voelen.
En hoewel ik dus wel internet heb, maar bijvoorbeeld niet Twitter, kan ook ik me er soms aan ergeren dat dingen ik anders gewoon even via een telefoontje zou horen nu alleen nog maar getwitterd worden.
Dus hult ik me dan maar in stilzwijgen als ik via via, van een vriendin of van Arnold, die wel twitteren, te horen krijg dat er een kind of kleinkind naar 't ziekenhuis moet of is geweest.
Ja, inderdaad, gewoon uit boosheid.
En zo'n moederblog of zorgblog is wel een goede oplossing, maar 't is natuurlijk altijd wel de vraag wanneer die ander leest dat er hulp nodig is.
Neem aan dat niet iedereen de hele dag achter de pc zit...
Dan lijkt me een telefoontje sneller werken.:-)
@Ettje: dat internet de niet-internetters uitsluit schreef ik ook met iets andere woorden.
Telefoon vind ik een noodzakelijk kwaad, dat je alleen moet inzetten voor noodgevallen en dat doen we dan ook. Voor alle niet-noodgevallen overleg is dat blog en de mail handig, want die overvallen je nooit op een ongelegen moment en daar heb je alle gegevens bij de hand en kun je reageren op het moment dat het je uitkomt.
Dankzij internet kunnen ook wij, werkende kinderen, buiten kantooruren het merendeel van de informatie voor (schoon)moederzorg krijgen die we nodig hebben en hoeven we geen halve dagen vrij te nemen om een rondje langs zorgverleners te bellen.
Het is beslist waar dat mensen zonder internet (gedeeltelijk) buiten de maatschappij dreigen te vallen. En dat zijn niet alleen ouderen hoor. Ik ken iemand van mijn leeftijd die geen computer heeft en ook beslist geen computer wil maar ze maakt wel deel uit van een groep mensen die allemaal via de computer met elkaar communiceren. Als wij dat doen moet er altijd iemand de boel uitprinten en het naar haar opsturen. Dan ontvangt ze de informatie dus altijd vertraagd of soms (bij TNT-stakingen bijvoorbeeld) te laat.
Dat doen deze digibeten dus gedeeltelijk ook zelf. Als je er zelf bewust voor kiest om, vanwege angst, er maar niet aan te beginnen kies je er dus ook voor om gedeeltelijk buitengesloten te worden.
Ik zou het overigens beslist niet pikken als er bij mij in de familie wordt verwezen naar 'ja maar dat heb ik toch getwitterd?' Dat gaat me dan ook te ver. Als er echt belangrijke dingen zijn (zeker als dat gaat over ziekte of iets dergelijks) moet je even bellen, of mailen, maar altijd even checken of iedereen op de hoogte is.
Ik vind het Moederblog geweldig gevonden! Die ga ik onthouden. Niet zozeer voor mezelf want mijn moeder woont bij ons in de stad en bij mijn zus zelfs om de hoek dus die lijnen zijn kort. Maar ik hoor wel vaker problemen uit de groep mantelzorgers over hoe lastig communicatie kan zijn en zo'n blog is een heel goed middel! Maar ja, dan moeten wel alle mantelzorgers een internetverbinding hebben... ;-)
Dus als ik het goed begrijp werken de zorgverleners ook via dat blog? Ik bedoel: jullie kunnen hen vragen stellen via dat blog en zij reageren daar dan op?
@Ettje nee, we vinden informatie van zorgverleners via internet, en bij sommige dienstverleners kunnen we online afspraken maken.
Een reactie plaatsen