Tuin

Een berichtje in de mailbox. We zijn van de wachtlijst gehaald en op de kandidatenlijst geplaatst bij tuiniersvereniging 'Tochthoek'. De naam doet het ergste vermoeden, maar toen we afgelopen zomer tijdens de Open Dag rondscharrelden was het er zeer aangenaam en beslist niet tochtig. We slenterden tussen geurige bloemen en plukten zo nu en dan een zoete braam die voor het grijpen hing. We bewonderden stokroos en rabarber en zonnebloemen en zagen hoe een tuinier zijn maaltje aardappelen en wortelen voor die avond uit de grond haalde.

Heel biologisch hier, werden we gewaarschuwd. Dus o wee als we chemische bestrijdingsmiddelen of kunstmest zouden gebruiken. Nou waren we dat toch al niet van plan. En de man van het avondmaaltijdje vertelde dat er heel veel werd uitgewisseld onderling, dus dat je in no-time je tuintje vol had met lekkers. En dat iedereen van harte bereid was om advies te geven aan collega-tuiniers. Bij dat laatste ging wel een heel klein alarmbelletje rinkelen. Het kon natuurlijk een eufemisme zijn voor 'iedereen bemoeit zich vreselijk met elkaar'.

Ennieweej, morgen gaan we kijken naar 'ons' lapje van maar liefst 50 m2. En als het dan niet op een heel erg tochtig hoekje ligt, gaan we dit weekend nog schoffelen en een paadje stampen en maken we nog komende week een tuinplan waar je u tegen zegt. Een pruimenboom en tomaten wil dochter. Aardappels en goudsbloemen wil zoon. Die laatste om de slakken te verjagen. En omdat ze mooi zijn. En ik wil sperziebonen, sla, spinazie, wortel, pompoenen en een maccaronistruikje.