Oven (1)

Heb er heel lang om moeten zeuren en soebatten. Maar uiteindelijk toch mijn zin gekregen. Op mijn vijftigste verjaardag kreeg ik een oven. Deze, maar dan in de ProTouch-versie, d.w.z. dat je er nooit en te nimmer vette vingers op zou zien. Zeggen ze. Inbouw, en dat was een belangrijk deel van de soebat: meneer Algje had er niet zoveel vertrouwen in dat ik de inhoud van twee grote korfladen, die plaats moesten maken voor de oven, probleemloos zou kunnen herhuisvesten.

Vette vingers of niet, ik ben heel blij met de oven. Het had wel wat voeten in de aarde - en handen in de kastjes - om hem op de juiste plaats te krijgen en aan de praat. Volgens de afmetingen zou het precies moeten passen op de plaats die we gedacht hadden. Maar in het echie zijn dingen toch net een halve centimeter anders dan je dacht. En bovendien ontdekten we een afgedopte gasleiding die in de weg zat. Dus belde meneer Algje gister nog met de leverancier die vandaag een installateur stuurde.

Die was een paar uurtjes zoet, want behalve het inkorten van de gasleiding - die volgens hem door de vorige installateur onvakkundig en onveilig was afgedopt - moest ook een bestekla verhuizen. En moest er nog gezorgd worden voor ventilatie onder de kookplaat, wat volgens deze installateur ook door de vorige was verzuimd, tien jaar geleden. Wat ons onze dure kookplaat had kunnen kosten.

(Je weet het nooit met vaklui, het kan ook een trucje zijn om je voorganger zwart te maken. Maar die was toch al failliet, dus waarom zou hij? En hoe dan ook klonk het aannemelijk, de installateur was bovendien een aardige en niet zo arrogant aandoende jongen en ik had geen zin en ook niet de deskundigheid om zijn theorieën te betwisten. Als er over tien jaar weer een installateur komt, zal hij het werk van de huidige misschien weer afkraken, maar als die ook aardig is, neem ik dat ook wel weer voor lief.)

Nou ja, lang verhaal moet niet nog langer worden. Dus de oven doet het. De geplande quiche voor vanavond ging niet door, want de oven moest eerst nog een uur 'uitbakken' - anders zouden alle winkelgeurtjes in de quiche gaan zitten. Dus aten we een frietje en ging ik vanavond een brood bakken.

Tenminste, dat was het idee. Maar het deeg van het broodmix dat ik uit de korfla viste, wilde niet rijzen. Zelfs niet in dat mooie rijsprogramma, zelfs niet na herhaalde pogingen. Het was ook meer dan een jaar oud. Dus deeg en rest van het pak weggegooid. En morgen kijken of ik nog meer van die mixen heb en dan besluiten of ik die nog een kans geef of beter ook maar gelijk weggooi. Zo bewijs ik meneer Algje pak voor pak dat het wel gaat lukken met dat herhuisvesten van de inhoud van de korfladen.