Weps

In de lange rij voor de ingang van Gaiapark werden we al belaagd, toen we een appeltje aten. Wespen! Het is waar ook: het is augustus. Een vrouw voor ons stonde al een kwartier druk te wapperen en wespentheorieën ten gehore te brengen. Ze had beter die ochtend niet de shampoo met vruchtengeur kunnen gebruiken. Ik kon het zelfs ruiken, dus van heinde en verre kwamen ze aangevlogen en zoemden om haar hoofd. Achter ons deed men ook wat paniekerig. Dat ondermijnde hun herhaalde boodschappen over dat de kinderen niet wild om zich heen mochten slaan - 'Kijk uit, daar een wesp!!! Rustig! Niet slaan! - .

'Lekker windje', constateerde W, toen een wesp vliegend zijn hand verkende. Iets minder prettig was het dat ze gingen mee-eten van onze appels. We gunden hen wel een hapje, maar het risico dat ze met appel en al in onze mond terechtkwamen wilden we niet nemen. Ik maakte een stukje appel los en lokte zo de wespen bij de kinderen weg, zodat ze hun appels konden eten. Voor en achter ons werd het stil. Steelse blikken onze kant op. Toen de afleidtruc niet langer werkte en de wespen de grotere stukken appel kozen boven mijn stukje, bracht W de halfafgekloven appels met wespen en al rustig naar de prullenbak.

Eind van de middag zaten we op een bankje tegenover de savanne een ijsje te eten. Een oma kwam naast me zitten. 'Houdt u van wespen?', vroeg ze. Ze keek naar mijn hand, waarop vijf wespen zich te goed deden aan zoetigheid van het waterijsje van W dat ik expres niet bij het stokje had beetgepakt. Mijn hand was de wespenafleider, zodat W zijn ijsje kon eten.
'Ze houden meer van mij', antwoordde ik de vrouw, 'of eigenlijk: van mijn hand en wat daarop aan lekkers ligt.' De vrouw riep haar kleinzoon erbij. Die kreeg van haar onderricht over hoe belangrijk het was dat je rustig bleef bij wespen en ze niet in het nauw joeg. Ze vertelde dat ze expres geen zoetigheid had meegenomen en haar kleinkinderen kregen ook geen ijsje. Vanwege de wespen. Kleinzoon was al drie keer gestoken.

Zodra wespen rondvliegen, vliegen de verhalen over wespensteekallergie rond. Feit: een allergische reactie met dodelijke afloop is alleen mogelijk als je voor de tweede keer wordt gestoken en je de eerste keer al allergische reactie vertoonde (bultjes, beroerd worden, diarree of iets van die strekking). Wie risico loopt op zo'n heftige reactie heeft een adrenalinespuit om de allergische reactie af te remmen, zodat er tijd is om naar het ziekenhuis te gaan. Alle anderen hebben dus alleen de pijn te vrezen. Die is inderdaad vervelend. En het is raadzaam om te zorgen dat zo'n beestje niet in je mond komt. Maar voor de rest vind ik het paniekerige gedrag van de mensen irritanter dan de wespen zelf.

Geen wespen, wel veel andere beestjes op Kijkdoos.