ZZ3 en samenreizen

De derde ZZ-tocht - ligfietsen van Zoetermeer naar anderen Z-plaats, dit keer Zuthpen - heb ik afgelopen weekend verreden. Mooi weer eerst door laagland in het westen en daarna door bossen, hei en coulissenlandschap in midden en oosten. Met als mooie finale het naderen van de eindbestemming over een bijzondere brug, met een trein die achter me langs raasde en zicht op een stad met mooie torens.

Toevallig logeerde dochter in de buurt van Zutphen bij haar vriendin en zo werd besloten dat ik haar zaterdagavond per trein mee terug zou nemen. Ik kocht alvast kaartjes terwijl dochter tas inpakte en naar het station gebracht ging worden. Ik stak de kaartjes in mijn portemonnee bij de voordeelurenkaart. Tenminste, dat wilde ik. Maar de voordeelurenkaart ontbrak. Die lag thuis in de kontzak van mijn broek, want daar had ik een paar dagen daarvoor mee ge-ov-chipt. Dan is het niet handig om die kaart telkens in je portemonnee te steken, vandaar.

Geen voordeelurenkaart, wel kaartjes met korting en de kaartjesbalie kon geen kaartjes omwisselen. Wat nu? 'Conducteur aanspreken of iemand zoeken met wel een voordeelurenkaart', was het advies. Dat laatste deden we. En dat was leuk. Van Zutphen naar Apeldoorn reisden we mee met een aardige dame die ons in Apeldoorn zelfs hielp om de zeer krappe overstap (met ligfiets, rugzak en eenwieler) naar het andere perron te halen. Van Apeldoorn naar Gouda reisden we met 'tante Susanne', die de samenreiskorting niet kende, maar het prima vond. Ze vroeg zich af of M inderdaad de hele weg van Zoetermeer naar Zutphen op de eenwieler had afgelegd en leefde mee met M's benauwenis en later opluchting toen eerst de enige wc geblokkeerd en een halfuur later alsnog open bleek te zijn. De conducteur die ons controleerde viel het niet op dat tante Susanne op een andere plaats in- en uitstapte dan wij. Pas tussen Gouda en Zoetermeer werd het even spannend. Hoe leg je uit dat je vanuit Zutpen naar Zoetermeer samenreist met mensen die duidelijk maar een kort ritje maken? De conducteur kwam langs en was in een jolige bui. Hij constateerde dat we grijs reden en maande ons met een lachend gezicht dat we bij de Mandelabrug de trein subiet moesten verlaten. Dat was het volgende station, nl. Zoetermeer.

Met de laatste 5 km in Zoetermeer erbij stond de teller op 170 km. De volgende dag voelde ik dat dat wel weer genoeg was geweest.