Levensbedreigende mensen

Diep beledigd was de collectant met het gele jasje en de groene bus bij de ingang van het winkelcentrumpje. Met zijn kleurige badge, compleet met KvK-nummer, moest ik hem toch vertrouwen? Ik had gezegd dat ik de naam van zijn stichting nog nooit had gehoord en te veel vond lijken op een stichting met een vergelijkbaar doel. En dat ik daarom eerst op internet zou kijken of ik zijn club wel mijn geld waard vond.

Hij kon er niet over uit. 'Denkt u dat ik hier als vrijwilliger zou staan als het geen goed doel was?' Ik antwoordde met een wedervraag. Hoe hij het zou vinden als mensen argeloos geld gaven aan een collectant die vijf meter eerder op het pad stond en deed voorkomen alsof hij datzelfde doel diende. 'Wees blij dat ik niet argeloos maar oplettend ben, zo komt het geld tenminste bij de clubs waarvoor het bedoeld is.'

De jongen bleef beledigd. 'Zegt het u dan helemaal niets dat zelfs de chef van de AH hier mij toestemming heeft gegeven om hier te collecteren?' Nee, dat zegt me inderdaad niets. Ik ga er niet vanuit dat die chef eerst alle collectanten controleert op de echtheid en betrouwbaarheid van hun goede doel.

En ik ben blij met mijn argwaan. De betreffende club heeft misschien goede bedoelingen en de collectant is vast ook zonder slechte bedoelingen daar gaan staan. Maar uit niets blijkt dat het geld ook bij het goede doel terechtkomt. Maar door bewust naam en doel te kiezen van het veel bekendere Stichting Droomwens, lijken ze eerder corrupt dan naïef.

En dan heb ik het nog niet eens over de doelstelling zelf:
'Stichting Droom Mens steunt stichtingen die zich in zetten voor levenbedreigende en ernstig zieke mensen.'